X
تبلیغات
رایتل
دل نوشته
...آسمان ، چشم آبی خداست ، نگران همیشۀ من و تو
 

انسان مهربان یا انسان منتقد.

کدام مطلوب شما و جامعست؟!

جنیفر لیوینگستون، مجری چاق تلویزیون درس بزرگی به بینندگان برنامه ی خود ، داد. 

او در برنامه تلویزیونی اش، متن ایمیل ارسالی از یک بیننده را خواند. 

در آن ایمیل، آن فرد به چاق بودن جنیفر انتقاد کرده و گفته بود این خیلی شرم آور است که طی

 چند سالی که مجری تلویزیون بوده هنوز خود را لاغر نکرده

 و این چاقی وی برای جامعه و سلامت خودش مخرب و زیان آور است.

این مجری تلویزیونی سپس به نکته ای حیاتی اشاره کرد. به این عادت توهین کردن (bullying) که بسیار سرایت کننده و

 رو به گسترش است...

  وی گفت به عنوان مادر سه فرزند، نگران افزایش این حالت در بین بچه ها و در محیط مدرسه است. بچه هایی که براحتی این

 رفتار رو از والدینشان یاد میگیرند. در نهایت جنیفر لیوینگستون جمله ای گفت که مرا سخت به فکر فرو برد.

 او گفت فرزندانمان را به جای منتقد بودن، مهربان تربیت کنیم. We need to teach our kids how to be kind

, not critical
 او همچنین گفت که اینترنت شبیه یک اسلحه شده و مدارس [جامعه] شبیه میدان جنگ. 

وی خطاب به شخص ارسال کننده ایمیل گفت: «تو من را نمیشناسی و جزو دوستان و اقوام من نیستی... 

و هیچ چیزی راجع به من نمیدانی بجز آنچه از بیرون میبینی. 

اما من خیلی بیشتر از یک عدد روی ترازو هستم.» ----------------------- اینجا دغدغه این مجری تلویزیونی، کودکان و محیط

 مدرسه بود و اما دغدغه مشابه من، دغدغه من و ما در جامعه ایست که در آن زندگی میکنیم. مایی که شب و روز در ستیز با

 یکدیگر و عقاید و سلایق هم هستیم. مایی که خود را دارای رسالت اصلاح و ارشاد همگان فرض کرده ایم و درباره هر چیز و

 هر کجا نظر میدهیم. مایی که طلبکار همگانیم. مایی که یکدیگر را براحتی و بیرحمانه نقد میکنیم و افسوس که در بسیاری موارد

 به شکلی توهین آمیز و تحقیرآمیز واژه ها رو همچون گلوله هایی نامریی به یکدیگر شلیک میکنیم. مایی که چه ساده یکدیگر را

 قضاوت میکنیم. چه ساده در یک بحث یکدیگر را نابود میکنیم و با رضایت خاطر آنچنان جواب کوبنده ای میدهیم که طرف

 مقابلمان خفه شود. برای ما همه چیز و همه جا میدان مناظره و مباحثه است. ما نیاموخته ایم که با هم مهربان باشیم. ما

 نیاموخته ایم که در مقابل افکار مخالف سکوت و عبور کنیم. ما باید راجع به هر کس و هر موضوعی چیزی بگوییم ولو متلک و

 کنایه ای کوتاه. وگرنه که با سکوت ما یا چرخ دنیا از چرخیدن باز می ایستد و یا ما غمباد گرفته و دغ مرگ میشویم!


ارسال شده در: چهارشنبه 16 بهمن‌ماه سال 1392 :: 11:25 ب.ظ :: توسط : Guardian

سلام،به وب خودتون خوش اومدین.. امید ساعات خوشی رو براتون دارم.. اینجا من هرچی رو که به نظرم جالبه می نویسم.. با نظرات قشنگتون منو راهنمایی کنین تا از اینم قشنگ و پربارتر بشه.. *** نه تو می مانی و نه اندوه و نه هیچیک از مردم این آبادی… به حباب نگران لب یک رود قسم، و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت، غصه هم می گذرد، آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند… لحظه ها عریانند. به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز. موفق باشید ..

نویسندگان
Guardian (1491)
پیوندها
M
آمار وبلاگ
تعداد بازدیدکنندگان: 218541
Online User